Βιόλα

Η πιο παλιά βιόλα που σώζεται μέχρι τις μέρες μας και έχει τα ίδια περίπου χαρακτηριστικά με τις σημερινές κατασκευάσθηκε το 1574 από τον Α. Αμάτι.

Τα τεχνικά και ιστορικά στοιχεία που αναφέρθηκαν για το βιολί ισχύουν και για τη βιόλα. Η βιόλα είναι λίγο μεγαλύτερη στο μέγεθος από το βιολί με μήκος σκάφους 40 - 42,5 εκ. ενώ γενικά το συνολικό μήκος του οργάνου φτάνει τα 70 εκ.

Οι τέσσερις χορδές της κουρδίζονται σε αποστάσεις πέμπτης καθαρής, ακριβώς μία πέμπτη κάτω από το βιολί. Οι χορδές εκτός του ότι είναι μακρύτερες, είναι και λίγο παχύτερες σε σχέση με αυτές του βιολιού, με αποτέλεσμα να παράγουν πιο βαθύ και γλυκό ήχο.

Έκταση οργάνου

Η έκταση ήχων της βιόλας καλύπτει 3½ οκτάβες από την πρώτη νότα τις πρώτης χορδής. Η ποιότητα του ήχου της θεωρήθηκε για αιώνες υποδιέστερη, επειδή δεν είναι τόσο καθαρή στις ψηλές νότες όσο του βιολιού, ούτε τόσο μπάσα, λόγω μεγέθους, όσο του τσέλου.

Από τον 19ο αιώνα και έπειτα η άποψη αυτή άρχισε να αλλάζει και πολλοί συνθέτες τη χρησιμοποίησαν και ως σόλο όργανο.

Κούρδισμα χορδών

Ηχητικά Αποσπάσματα

Άλλα προτεινόμενα έργα

H. Berlioz: Harold en Italie, Opus 16, απόσπ. α' μέρους
L.v.Beethoven: Σονάτα για βιολί, βιόλα και φλάουτο, opus 25, απόσπ. β' μέρους
P. Hindemith: Σονατα για Viola και το πιάνο opus 25, no. 1
B. Bartok: Κοντσέρτο για βιόλα, απόσπ. α' μέρους
G. Telemann: Κοντσέρτο για βιόλα σε σολ μείζονα, απόσπ. δ' μέρους

Γνωρίζατε ότι